Του ΤΑΣΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ


Με νωπό το αποτέλεσμα της χθεσινής αναμέτρησης, για την ηγεσία του νέου φορέα της κεντροαριστεράς, κεντρώας ή προοδευτικής παράταξης, όπως επίσημα την ονομάζουν, θα επιχειρήσουμε μια πρώτη αποτίμηση του εκλογικού αποτελέσματος, με δεδομένο ότι έχουμε ένα ισχυρό προβάδισμα της Φώφης Γεννηματά και έναν δεύτερο, το Νίκο Ανδρουλάκη, που οι δημοσκοπήσεις δεν είχαν «δει» στις καταγραφές της πρόθεσης ψήφου.
Να ξεκινήσουμε από την ιδιαίτερα ευχάριστη εικόνα της προσέλευσης των 210.000 και πλέον, που ξεπέρασε κάθε προσδοκία, μια και ο πήχης της επιτυχίας δεν ξεπερνούσε τις 150.000 ψηφοφόρους.
Το γεγονός αυτό και μόνο θορύβησε ιδιαίτερα τον ΣΥΡΙΖΑ, που έσπευσε να διαρρεύσει ότι μετείχαν στην ψηφοφορία και πολλοί νεοδημοκράτες. Από προπαγάνδα και παραπλανητικές πληροφορίες, τα λεγόμενα fake news είναι άσσοι το κυβερνητικό κόμμα.
Αυτή η αθρόα προσέλευση, που δεν είναι δημοσκόπηση, θα έχει ως αποτέλεσμα τα δύο μεγαλύτερα κόμματα να βλέπουν από εδώ και πέρα το νέο φορέα ως πολύφερνη νύφη. Άρα έχει δουλειά να κάνει ο Π. Κουρουπλής.
Τώρα σε ότι αφορά την ενδοχώρα του νέου φορέα. Κοινή είναι η διαπίστωση ότι νικήθηκε το παλαιό ΠΑΣΟΚ. Τόσο του Σημίτη όσο και του Παπανδρέου. Κέρδισε η Φώφη την πρώτη θέση με 42%, κι αυτό σημαίνει ότι οι γόνοι στην Ελλάδα, συγκινούν ακόμη τις μάζες των ψηφοφόρων.
Η ανάδειξη του Ν. Ανδρουλάκη στη δεύτερη θέση με 25%, δείχνει ότι το ¼ των ψηφοφόρων θέλουν ένα νέο πραγματικά φορέα, που θα έχει όπως επισημάναμε και σε προηγούμενο σχόλιο, έναν καθοριστικό ρόλο στα πράγματα του τόπου, μια και με αρχές μπορεί να επιβάλει συνεργασίες, που δεν θα περιορίζονται στην διανομή των ιματίων της εξουσίας.
Όπως όλα δείχνουν, από την δυναμική που ήδη διαφαίνεται, η Φώφη Γεννηματά θα πρωτεύσει και στο δεύτερο γύρο. Φυσικά οι εκπλήξεις δεν αποκλείονται, όμως είναι ιδιαίτερα δύσκολο το 25% να γίνει 50% συν μία ψήφος.
Θα ήταν όμως ολέθριο λάθος το καινούργιο που φέρνει ο Ν. Ανδρουλάκης να πεταχτεί στον κάλαθο των αχρήστων, από τη νέα επικεφαλής του λεγόμενου προοδευτικού χώρου. Λεγόμενου, γιατί οφείλει να αποδείξει ότι η ονομασία ανταποκρίνεται και στο αντίστοιχο περιεχόμενο.
Από την πλευρά των ηττημένων της αναμέτρησης διαπιστώνουμε ότι ο Δήμαρχος Αθηναίων δεν έπεισε ούτε τους πολίτες του Δήμου του να τον ψηφίσουν πήρε 13,14%, μια και στο γήπεδό του τον ξεπέρασε ο Σ. Θεοδωράκης με 13,87%. Αντίθετα είχε καλή απόδοση στους απόδημους που δεν έχουν εικόνα της βρώμικης πρωτεύουσας και του έδωσαν την δεύτερη θέση με 21,28%.
Αλλά και ο Σ. Θεοδωράκης παρά το πασοκικό παρελθόν του δεν κατάφερε να πείσει τους ψηφοφόρους να τον προτιμήσουν. Η τέταρτη θέση στην επικράτεια 9,81%, δείχνει την τεράστια πτώση του Ποταμιού, που την έχει χρεωθεί σε μεγάλο ποσοστό ο ίδιος.
Τώρα σε ότι αφορά την ενότητα των συνιστωσών δυνάμεων, για να θυμηθούμε και το παρελθόν του ΣΥΡΙΖΑ, εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με διαφορετικές ιδεολογικές αφετηρίες, μια και όλοι οι υποψήφιοι λίγο πολύ πασοκογενείς είναι και από τον ίδιο χώρο προέρχονται.
Το πρόβλημα είναι αν θα κυνηγήσουν, όπως στο παρελθόν καρέκλες, ή αν θα προτείνουν πραγματικές μεταρρυθμίσεις, που έχει ανάγκη η χώρα και αποτελούν προϋπόθεση για να έχει ελπίδα να βγει από το σημερινό της τέλμα.
Σε αυτό το τερέν θα κριθεί το πολιτικό παιχνίδι και όχι στους τίτλους και τους τιτλούχους.
Θα βάλει πολύ απλά στο τραπέζι των μελλοντικών συνομιλιών για συγκυβέρνηση ο νέος φορέας θέματα που θα εκσυγχρονίσουν το κράτος, που θα περιορίσουν δραστικά προνόμια και κομματικές θεσούλες, ή θα παίξει με τους όρους της γνωστής κομματικής συναλλαγής;
Ο νέος φορέας έχει ρόλο και χώρο. Το ερώτημα είναι αν θα τον βρει ή αν θα ακολουθήσει την μέχρι τώρα πεπατημένη που οδήγησε τον ενδιάμεσο χώρο στην κατάρρευση.
Ιδού η Ρόδος…