Του ΔΙΟΝΥΣΗ  ΓΟΥΣΕΤΗ

Σκόπευα να γράψω για το ανθρώπινο δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού στο φύλο, αλλά η παραπομπή σε δίκη 11 υπερασπιστών ανθρωπίνων δικαιωμάτων, στελεχών της Διεθνούς Αμνηστίας (ΔΑ), είναι θέμα παρεμφερές, που αξίζει την προσοχή μας. Ο εισαγγελέας της Κωνσταντινούπολης, βασιζόμενος στην κατάθεση ενός «μυστικού μάρτυρα», κατηγορεί τους 11 ότι βοήθησαν κουρδικές και αριστερές «ένοπλες τρομοκρατικές οργανώσεις». Τρομοκράτες λοιπόν τα στελέχη της Διεθνούς Αμνηστίας!

Είμαι μέλος και έχω διατελέσει αξιωματούχος της ΔΑ τα τελευταία 38 χρόνια, έχω εκπροσωπήσει πολλές φορές το Ελληνικό Τμήμα σε διεθνείς συναντήσεις και είμαι σε θέση να γνωρίζω ότι η οργάνωση δεν θα κάλυπτε ποτέ τα μέλη της αν δεν είχε προηγουμένως βεβαιωθεί για την αθωότητά τους. Από την ίδρυσή της το 1961, η ΔΑ δεν έκανε ποτέ εκπτώσεις στις αρχές της, ακόμα και όταν ήξερε ότι θα γινόταν αντιδημοφιλής. Όταν, π.χ. δικάζονταν οι τρεις ηγέτες της ελληνικής χούντας, η ΔΑ ζήτησε να μην καταδικαστούν σε θάνατο, πιστή στην πεποίθησή της εναντίον της θανατικής ποινής. Τότε, η ελληνική αντιχουντική ρηχότητα δεν δίστασε να την καταγγείλει ως χουντική, πράκτορα των Αμερικάνων και τα λοιπά γνωστά στερεότυπα (σήμερα κάποιοι δογματικοί της αμεροληψίας δεν διστάζουν να την κατηγορήσουν ως προσκείμενη στον ΣΥΡΙΖΑ επειδή επέλεξε για διευθυντή το πρώην κυβερνητικό στέλεχος κ. Γαβριήλ Σακελλαρίδη).

Με τη συνέπειά της αυτή, όμως, κέρδισε το βραβείο Νόμπελ το 1977 και έφτασε σήμερα να είναι ίσως η μεγαλύτερη παγκόσμια ΜΚΟ, με 7 εκατ. μέλη και με πάνω από 1800 επαγγελματικά στελέχη. Για να διαφυλάξει την ανεξαρτησία της, η ΔΑ δεν δέχεται χρηματοδότηση από κυβερνήσεις και διακυβερνητικούς οργανισμούς (ΟΗΕ, ΕΕ κλπ). Επίσης, δεν δέχεται χρήματα και από κανέναν ιδιώτη πάνω από το 10% του προϋπολογισμού της. Ακόμα, η ΔΑ λειτουργεί μόνο νόμιμα. Αν σε κάποια χώρα γίνει πραξικόπημα, κλείνει αμέσως το Εθνικό Τμήμα της.

Η ΔΑ ήταν απαγορευμένη στις κομμουνιστικές χώρες, για λόγους παρεμφερείς με αυτούς για τους οποίους κατηγορούνται σήμερα τα στελέχη της στην Τουρκία. Όταν όμως έπεσε ο κομμουνισμός και ο ηγέτης της Βουλγαρίας Τόντορ Ζίβκωφ παραπέμφθηκε σε δίκη, ήταν η ΔΑ στην οποία προσέτρεξε ζητώντας βοήθεια για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων του, ως κατηγορούμενου. Λέτε να βρεθεί στην ανάγκη και ο Ερντογάν να κάνει το ίδιο;

Πηγή : ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ